Daar gingen we. Vroeg in de ochtend liepen we naar de bushalte om de bus te pakken richting Negombo. De bus rijdt hier zoals in de meest niet westerse landen niet op een vaste tijd. In de bus moesten sommige van ons bukken omdat de bus te laag was om rechtop te staan. Daardoor hadden we veel bekijks. Aan de zijkant hangt in elke bus een touw met aan het eind een bel. Om uit te stappen hoor je aan het touw te trekken en via een van de twee deuren de bus uit te springen. De meeste mensen springen ook vanaf de weg (terwijl de bus nog rijdt) de bus in. Een enorme kunst.
Na anderhalf uur kwamen we dan in Negombo. In Negombo bleek dat we nog een keer moesten overstappen in de snelbus om bij de vissersdorpen te komen en het strand. We verlieten de drukte van de stad en het werd steeds dorpser. Uiteindelijk werden we afgezet bij een groot bord waarop stond: beach. Dat kon niet missen.
We keken uit op een groot zandstrand met enorm veel palmbomen aan de zijkant. Op het strand stonden bijzondere zeilboten met witte en zwarte zeilen! Gelijk kwamen er verkopers naar ons toe en probeerde met de woordjes die ze Nederlands konden spreken ons een doek te verkopen. Na iets gegeten te hebben op het strand besloten we om het dorp wat verder in te gaan. Aan de winkels was te merken dat het meer op toeristen is gericht als Colombo.
Onderweg zagen we een bord waarop ze massages voor heel goedkoop aanboden. Als gekke studenten besloten we dit te doen. Met een privé bus werden we een stuk verderop neer gedropt. Daar stapte we een ontzettend sfeervolle tuin binnen. Met mooie bomen en lichtjes. Het gebouw leek was in Romeinse stijl gebouwd. Binnen moesten we onze schoenen uit doen en op onze bloten voeten het gebouw verder betreden. Om de beurt vertrok er iemand van ons naar boven voor een massage. De massage (nek en schouder) was in een klein kamertje, met een dun raam en een stoel. Ik ben niet zo van het aangeraakt worden door een vreemde maar dit was toch wel ontzettend relaxed.
Verder in Negombo zaten allemaal vrouwen langs de weg met bakken met vissen. Die hun mannen waarschijnlijk die dag gevangen hadden. Op straat liepen onwijs veel zwerfhonden. Als je ze ook maar iets van aandacht geeft volgen ze je gelijk kilometers.
Naast een huis was er een mini pad. Uit nieuwsgierigheid volgde we dit pad. Dit leidde ons naar verborgen vissersdorpen tussen de palmbomen. Het pad bleek een achtertuin te zijn van een visser. We kwamen bij een open plek tussen de bloemen. Op deze plek zaten alle vissers bij elkaar hun netten leeg te plukken met de gevangen vis, grote garnalen en een gek soort vissen die leken op enorme pissebedden. Het was nog over van de vangst van die ochtend. Ze vertelde enthousiast wat ze aan het doen waren en wat ze gevangen hadden. Ook liepen hier veel kinderen die al spelend over de boten kropen.
Inmiddels zijn we ook al op bezoek geweest bij andere weeshuizen. Een deel van onze groep bezocht het weeshuis sheperds heart en de andere gingen naar jinananda. Dit zijn allebei meisjesweeshuizen. De meeste weeshuizen werken hier hetzelfde. Er zijn drie mensen die voor de kinderen zorgen (kok en twee wardens), de meeste giften meestal ook in de vorm van voedsel krijgen ze van een kerk en de weeshuizen zijn klein en vol gestampt. Sheperds heart was een van de luxere weeshuizen. Zij liepen meer vooruit op de zaken.
Het weeshuis in Jinananda ligt echt in the middle of nowhere. Het leek alsof ze in deze plek nog nooit een blank iemand hadden gezien. In het weeshuis werd de kandy dans aan ons geshowd door een van de jonge meiden die ontzettend goed kon dansen. De meeste meiden uit dit weeshuis kwamen uit Negombo en waren goede vriendinnen met elkaar. Het is fijn om te zien dat de meiden het ervaren als een grote familie die er voor hun is.
De laatste tijd , naast ons project , zijn we ook druk bezig met de loodjes. Natuurlijk nemen we hier ook even de tijd om de Nederlandse traditie door te zetten. Alleen dan zonder echte Sint en Piet maar wel met cadeautjes en zelfs nog Nederlandse schuimpjes!
Ik kijk al uit naar het beetje Nederland op 5 December.
Liefs ,
Lee
Daar gingen we. Vroeg in de ochtend liepen we naar de bushalte om de bus te pakken richting Negombo. De bus rijdt hier zoals in de meest niet westerse landen niet op een vaste tijd. In de bus moesten sommige van ons bukken omdat de bus te laag was om rechtop te staan. Daardoor hadden we veel bekijks. Aan de zijkant hangt in elke bus een touw met aan het eind een bel. Om uit te stappen hoor je aan het touw te trekken en via een van de twee deuren de bus uit te springen. De meeste mensen springen ook vanaf de weg (terwijl de bus nog rijdt) de bus in. Een enorme kunst.
Na anderhalf uur kwamen we dan in Negombo. In Negombo bleek dat we nog een keer moesten overstappen in de snelbus om bij de vissersdorpen te komen en het strand. We verlieten de drukte van de stad en het werd steeds dorpser. Uiteindelijk werden we afgezet bij een groot bord waarop stond: beach. Dat kon niet missen.
We keken uit op een groot zandstrand met enorm veel palmbomen aan de zijkant. Op het strand stonden bijzondere zeilboten met witte en zwarte zeilen! Gelijk kwamen er verkopers naar ons toe en probeerde met de woordjes die ze Nederlands konden spreken ons een doek te verkopen. Na iets gegeten te hebben op het strand besloten we om het dorp wat verder in te gaan. Aan de winkels was te merken dat het meer op toeristen is gericht als Colombo.
Onderweg zagen we een bord waarop ze massages voor heel goedkoop aanboden. Als gekke studenten besloten we dit te doen. Met een privé bus werden we een stuk verderop neer gedropt. Daar stapte we een ontzettend sfeervolle tuin binnen. Met mooie bomen en lichtjes. Het gebouw leek was in Romeinse stijl gebouwd. Binnen moesten we onze schoenen uit doen en op onze bloten voeten het gebouw verder betreden. Om de beurt vertrok er iemand van ons naar boven voor een massage. De massage (nek en schouder) was in een klein kamertje, met een dun raam en een stoel. Ik ben niet zo van het aangeraakt worden door een vreemde maar dit was toch wel ontzettend relaxed.
Verder in Negombo zaten allemaal vrouwen langs de weg met bakken met vissen. Die hun mannen waarschijnlijk die dag gevangen hadden. Op straat liepen onwijs veel zwerfhonden. Als je ze ook maar iets van aandacht geeft volgen ze je gelijk kilometers.
Naast een huis was er een mini pad. Uit nieuwsgierigheid volgde we dit pad. Dit leidde ons naar verborgen vissersdorpen tussen de palmbomen. Het pad bleek een achtertuin te zijn van een visser. We kwamen bij een open plek tussen de bloemen. Op deze plek zaten alle vissers bij elkaar hun netten leeg te plukken met de gevangen vis, grote garnalen en een gek soort vissen die leken op enorme pissebedden. Het was nog over van de vangst van die ochtend. Ze vertelde enthousiast wat ze aan het doen waren en wat ze gevangen hadden. Ook liepen hier veel kinderen die al spelend over de boten kropen.
Inmiddels zijn we ook al op bezoek geweest bij andere weeshuizen. Een deel van onze groep bezocht het weeshuis sheperds heart en de andere gingen naar jinananda. Dit zijn allebei meisjesweeshuizen. De meeste weeshuizen werken hier hetzelfde. Er zijn drie mensen die voor de kinderen zorgen (kok en twee wardens), de meeste giften meestal ook in de vorm van voedsel krijgen ze van een kerk en de weeshuizen zijn klein en vol gestampt. Sheperds heart was een van de luxere weeshuizen. Zij liepen meer vooruit op de zaken.
Het weeshuis in Jinananda ligt echt in the middle of nowhere. Het leek alsof ze in deze plek nog nooit een blank iemand hadden gezien. In het weeshuis werd de kandy dans aan ons geshowd door een van de jonge meiden die ontzettend goed kon dansen. De meeste meiden uit dit weeshuis kwamen uit Negombo en waren goede vriendinnen met elkaar. Het is fijn om te zien dat de meiden het ervaren als een grote familie die er voor hun is.
De laatste tijd , naast ons project , zijn we ook druk bezig met de loodjes. Natuurlijk nemen we hier ook even de tijd om de Nederlandse traditie door te zetten. Alleen dan zonder echte Sint en Piet maar wel met cadeautjes en zelfs nog Nederlandse schuimpjes!
Ik kijk al uit naar het beetje Nederland op 5 December.
Liefs ,
Lee
Create your own travel blog in one step
Share with friends and family to follow your journey
Easy set up, no technical knowledge needed and unlimited storage!
© 2025 Travel Diaries. All rights reserved.