Met de kids naar Thailand, 2015

Ook vandaag weer zijn de kids er vroeg bij. Wat we vandaag op het programma voorzien hebben is een tochtje met de motorfiets. We weten niet of het zal lukken, met het meeste twijfel over Stan. Vooral door de korte nacht hebben we de vrees dat hij in slaap zal vallen achterop de moto. Wendy gaat op brommertje 1 met Stan achterop, Britt en Dirk op bromfiets 2. Het zijn Honda Clicks, je kan er redelijk snel mee rijden en hoeft toch niet te schakelen. De eerste meters zijn onwennig, ten eerste door het brommertje, ten tweede door het verkeer, ten derde doordat we hier links moeten rijden en ten vierde

Dirk Blondeel

25 chapters

15 Apr 2020

Op twee wielen op ontdekking

Koh Samui

Ook vandaag weer zijn de kids er vroeg bij. Wat we vandaag op het programma voorzien hebben is een tochtje met de motorfiets. We weten niet of het zal lukken, met het meeste twijfel over Stan. Vooral door de korte nacht hebben we de vrees dat hij in slaap zal vallen achterop de moto. Wendy gaat op brommertje 1 met Stan achterop, Britt en Dirk op bromfiets 2. Het zijn Honda Clicks, je kan er redelijk snel mee rijden en hoeft toch niet te schakelen. De eerste meters zijn onwennig, ten eerste door het brommertje, ten tweede door het verkeer, ten derde doordat we hier links moeten rijden en ten vierde

door de kids achterop. We hebben enkele interessante stopplaatsen uitgekozen en een paar geocaches, niet te ver van het hotel.
De eerste stop is de grote Boeddha, die op een schiereiland ligt. De Boeddha op zich is OK, maar ook niet zo spectaculair, het zicht anders wel. We komen hier tegelijk toe met vele busjes die de eiland-tour als dagtocht doen. Achter de grote Boeddha ligt er een geocache. We zoeken en zoeken, maar we vinden hem niet. Op de terugweg naar de bromfiets kopen we voor Stan een leuke T-shirt. Dit is Koh Samui, een toeristisch eiland, dus overal waar er toeristen langskomen zijn er ook souvenir- en kleding-standjes.
We klimmen terug op de brommertjes en gaan naar Wat Plai Laem. Hiervan wordt gezegd dat het de meest kleurrijke tempel van het eiland is, en dat is ook zo, het is zelfs de meest kleurrijke van onze hele vakantie. De tempelgebouwen liggen mooi midden in een grote vijver vol katvissen en schildpadden. Je kan er zelfs visvoer kopen en

het schouwspel van de kronkelende vislijven aanschouwen. Naast deze tempel ligt er een schooltje. We kijken even door de draad hoe het er aan toe gaat. Les in open lucht, da's anders dan bij ons... Een andere reden waarom we deze tempel bezoeken is omdat hier ook een geocache ligt. Deze vinden we eerst ook niet, maar na een laatste poging van papa en Britt, vinden we hem toch.
Van hieruit gaat het verder naar Choeng Mon beach. We boekten bijna hier een hotel. We eten er lekker met zicht op de zee. Het strandje hier is helemaal anders... Een strand met heel fijn wit zand, dat heel langzaam afloopt in de zee. Als volwassene kan je een meter of honderd de zee in en je kan er nog staan. Er ligt ook een half schiereiland aan (afhankelijk of het eb of vloed is). Daar ligt dus ook een geocache op, maar de kaart op de GPS zette ons op het verkeerde been; we dachten dat het een eiland verder in zee was. In deze baai liggen wel heel veel boten, onder andere van tours rond het eiland die

hier een stop maken. Britt laat op dit strand een foto met een aap rond haar nek maken, leuk maar weer een teken van het toerisme. We zien hier veel "kaka-hoopjes", van zeediertjes die zich in het vochtige zand graven.
Na een tijdje genoten te hebben van de zee en het strand, gaan we verder zuidwaarts richting Chaweng strand. Dit zou een van de mooiste stranden moeten zijn, maar ook het meest toeristische. Net voor we aan Chaweng komen, toetert Wendy een aantal keren om ons te doen stoppen. Stan valt blijkbaar in slaap achterop (volgens Stan slaapt hij niet maar vallen zijn oogjes gewoon toe...) We hadden de kids een ijsje beloofd, dus kopen we er hier eentje. We beslissen ook om Stan vooraan op de brommer te laten gaan bij Dirk, zo zien we hem beter en kunnen we hem tussen de benen vastklemmen, zodat hij zeker niet valt.
Zo rijden we dus door Chaweng, met zijn vele winkeltjes, shopping center en zelfs outlet. Het strand doen we niet meer, uit schrik voor

de in slaap vallende Stan. Stan herleeft echter helemaal wanneer hij vooraan op het brommertje zit, zeker als we tegen 50km/u snorren.
We hoeven niet bij te tanken, dus de kost is echt wel schappelijk: 400 Baht voor de 2 brommertjes. We leveren ze net op tijd in voor een hevige en toch wel lange stortbui. Het is nu eenmaal regenseizoen. Dirk bladert even door de Thaise krant en wat blijkt: in de regio van Ayutthaya stroomt er op verschillende momenten van de dag geen water uit de kraan, door een uitzonderlijke droogte. Vandaar dat we in Bangkok en Ayutthaya (bijna) geen regen gezien hebben.
De score dan, deze is nog steeds de maximum score, maar wel met de extra vermelding dat dit een van de leukste dagen was...