Wat Bretagne zo bijzonder maakt, is niet alleen het landschap, de rijke geschiedenis of de verfijnde gastronomie. Het zijn vooral de mensen en hun verhalen die deze regio écht tot leven brengen. Blogger Verena reist door Bretagne en ontmoet drie lokale gidsen, Inga, Yann en Alexandra, die elk op hun eigen manier het verhaal van hun Bretagne vertellen.
De Franse regio Bretagne ruikt naar de zee, klinkt als oude legendes en smaakt naar zilte oesters. Maar wat deze bestemming écht onvergetelijk maakt, zijn de mensen die er wonen. De lokale bewoners die de geschiedenis levend houden, tradities doorgeven en met hart en ziel verbonden zijn met hun land en de zee. Door hun verhalen leer je niet alleen de regio kennen, maar ook een manier van leven die diep geworteld is in respect voor natuur, geschiedenis en gemeenschap. Van het ontdekken van de beroemde oesterbedden in Cancale met Inga tot zeilen op een traditionele zeilboot met Yann en een historische stadswandeling in Saint-Malo met Alexandra. Tijdens haar reis ontmoet blogger Verena drie bijzondere locals die ieder op hun eigen manier het verhaal van Bretagne vertellen. Want reizen is meer dan alleen het opzoeken van bezienswaardigheden – het zijn de ontmoetingen die je bijblijven.
Download ons gratis Bretagne e-book
In het pittoreske havenstadje Cancale, waar de vissersboten zachtjes deinen op de golven en de geur van zeewater in de lucht hangt, ontmoeten we Inga van Ostreika. Ze is een lokale gids met een zichtbare passie voor oesters. Dat is ook niet zo gek, want met 350 hectare aan oesterbedden staat Cancale bekend als de ‘Europese hoofdstad van de oester’. Ze neemt me mee op een fascinerende tour over de oesterbedden in de baai van Mont-Saint-Michel.
Bij eb staat Inga me op te wachten in de haven van Cancale. ‘Trek deze maar aan, want we gaan door de modder lopen,’ zegt Inga terwijl ze een paar rubberen laarzen voor me omhoog houdt. Met onze laarzen aan begint ze met een glinster in haar ogen te vertellen over de kunst van het kweken, oogsten en proeven van oesters. Ze weet alles over de oesterbedden: van de verschillen tussen jonge en volwassen oesters en het belang van de getijden voor de oogst tot de oesterkwekers die aan het werk zijn. Deze kennis vergaarde ze in de tijd dat ze zelf bij de oesterkwekers in Cancale werkte en alle taken zelf moest uitvoeren.
Foto's: Lourenzo Boogert Photography
‘Jullie hebben geluk, want op dit moment zijn er veel mannen aan het werk.’ Om ons heen rijden tractoren door de modder en lopen mannen met waadpakken (waterdichte tuinbroeken met laarzen eraan vast) door de modder. Ze tillen zware zakken met oesters op, slaan erop met een stok en sorteren de oesters met de hand. Het is zwaar en fysiek werk, een van de belangrijkste redenen dat je geen vrouwen aan het werk ziet op de oesterbedden. ‘Ze kunnen hier alleen werken tijdens eb, want dan kunnen ze over de zandbanken lopen. Hun werktijden verschillen hierdoor iedere dag.’ Terwijl ik me met moeite een weg door de modder baan, probeer ik me in te beelden hoe het zou zijn om hier dagelijks te moeten werken.
‘In Cancale groeien er twee soorten oesters, de rotsoester en de platte oester, en elk hebben ze hun eigen, kenmerkende smaak.’ Ik besluit om na de tour het verschil te proeven in de haven, waar je kakelverse oesters direct uit de zee koopt. De rotsoester, die je het vaakst in restaurants ziet, proef ik met een schijfje citroen. Klassiek, maar niet te sterk van smaak. De platte oester heeft daarentegen een sterkere smaak en de verkoper adviseert mij om hier geen extra smaken aan toe te voegen. Ik slurp de oester naar binnen en proef eerst iets zoet, dan iets zilts en vervolgens blijft er een nootachtige smaak achter. Een smaakexplosie die ik niet eerder heb ervaren!
Foto: Lourenzo Boogert Photography
In Saint-Malo, de imposante vestingstad aan de noordkust van Bretagne, ontmoet ik Yann: een man van de zee, kapitein en gids op zijn eigen traditionele houten zeilboot. Voor zijn eigen bedrijf Sensations Littoral restaureerde hij in 2021 dit zeilschip en daar is hij trots op. ‘Dit Bretonse zeilschip is precies hoe je hem zou tekenen: oranje zeilen, een houten buitenkant en zwarte details.’ Ik stap aan boord en kan niet wachten om het water op te gaan.
Tijdens onze tocht over het water vertelt Yann verhalen over de beruchte zeerovers van Saint-Malo, of hoe de Fransen ze noemen: corsairs. Onder de Franse vlag mochten deze corsairs schepen kapen die langs de kust kwamen. ‘Saint-Malo heeft altijd een eigen koers gevaren,’ zegt hij met een glimlach. Hij start met het hijsen van de zeilen, een intensief en kundig karwei, waarbij ik de rol van schipper krijg. Er staat een stevige wind, dus ik probeer met heel mijn gewicht de helmstok in de juiste richting te duwen. Even later glijden we langs de ruige kustlijn met de prachtige vestingstad Saint-Malo als backdrop. Onderweg wijst hij op vuurtorens, oude forten en rotsformaties, ieder met een eigen verleden, en Yann is de perfecte verteller aan het roer.
Foto's: Lourenzo Boogert Photography
Terug aan wal ontmoeten we Alexandra Durand, een energieke en lokale gids die me meeneemt binnen de imposante vestingmuren van Saint-Malo. Met haar onuitputtelijke kennis en aanstekelijk enthousiasme vertelt ze me alles over de rijke geschiedenis van deze eeuwenoude stad. We wandelen door de smalle straatjes, lopen over de indrukwekkende stadsmuren en bewonderen het geboortehuis van de beroemde Franse schrijver François-René de Chateaubriand. Tijdens een historische stadswandeling ga ik terug in de tijd waarin rijke scheepslieden en hun families de statige panden van Saint-Malo bewoonden.
Ze vertelt niet alleen over de scheepslieden en hun zeereizen, maar ook over de dagelijkse levens van de bewoners – hoe ze de stad steeds weer hebben opgebouwd na brand en oorlog. ‘Saint-Malo is een stad van overlevers,’ zegt ze trots. ‘In 1661 woedde er een grote brand door de stad die veel heeft verwoest. Maar dit huis heeft de brand overleefd en staat er nog steeds. Het is hierdoor het oudste huis van Saint-Malo.’ We staan voor een statig houten huis met prachtige hoge glas-in-lood ramen. Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Saint-Malo zwaar getroffen. Tijdens de bombardementen in augustus 1944 werd 80% van de stad verwoest. ‘Het grootste gedeelte van de gebouwen die je ziet komen dus niet uit de 15e eeuw, maar zijn na de oorlog volledig herbouwd in authentieke stijl.’ Onder haar leiding verandert een stadswandeling in een reis door de tijd, waar elke hoek een nieuw verhaal onthult.
Foto: Lourenzo Boogert Photography
Deze special is tot stand gekomen in samenwerking met Explore France en Brittany Tourism. Meer reisinspiratie over de regio Bretagne vind je op onze themapagina.
Voeg eenvoudig verhalen toe aan je dagboek in onze online editor of app
Voeg je afbeeldingen toe en kies je pagina-indelingen
Deel je reis in realtime zonder gedoe!
© 2025 Travel Diaries. Alle rechten voorbehouden.