Spectaculair wandelen in Andalusië: Caminito del Rey

Van levensgevaarlijk pad tot toeristische trekpleister: El Caminito del Rey is een wandelroute met een bijzonder verhaal en o-zo-mooie uitzichten. Vorig jaar wilde ik het al heel graag bewandelen, maar toen was het dicht vanwege harde wind. Dit jaar had ik geluk en bemachtigde ik een van de laatste tickets. Yes!

Spectaculair wandelen in Andalusië: Caminito del Rey by Ellen van der Aa

Ellen van der Aa

Fotograaf:Ellen van der Aa

El Caminito del Rey, oftewel het Koningspad, is meer dan een eeuw oud. Oorspronkelijk was het pad niet bedoeld als toeristische attractie. Rond 1901 werd het aangelegd om goederen en personeel te vervoeren voor de bouw van energiecentrales tussen de Choro- en Gaitanejowatervallen. De route werd in 1905 officieel geopend, na een vier jaar lange bouw. Het pad werd in 1921 door Koning Alfons XIII van Spanje gebruikt bij de inhuldiging van de dam Conde del Guadalhorce, vandaar de naam Koningspad.  

Levensgevaarlijk?

Bij het idee dat El Caminito tot 2015 bekend stond als gevaarlijkste wandelpad van Europa, giert de spanning door mijn lijf. Het pad raakte zó vervallen in de twintigste eeuw dat het in zeer gevaarlijke staat belandde. Dit zorgde ervoor dat thrillseekers de route als een avontuurlijke speeltuin zagen.  Het werd nog spannender toen het pad in 1992 officieel verboden werd verklaard. Boetes van 6000 euro per overtreding hielden sensatiezoekers niet tegen. Een handvol mensen verongelukte en kon het avontuur niet meer na vertellen. Het pad werd gesloten tot de provincie er een toeristische trekpleister in zag en besloot het te restaureren. Op sommige delen van het pad, zie je zelfs nog oude afgebrokkelde stukken van het koningspad. Dat maakt mijn avontuur helemaal compleet.

El Caminito del Rey à la 2019

Vanaf Marbella rijd ik samen met mijn vriendinnen in onze gehuurde Ford Focus via Ronda naar El Caminito del Rey. De weg komt me bekend voor, want vorig jaar was ik hier ook. We arriveren bij de parkeerplaats en zetten de auto weg voor een paar euro. Mijn rugzak zit vol flesjes water, een pet en mijn beste reismaatje: mijn camera. Vorig jaar kozen we voor de aanlooproute van 4,8 kilometer, omdat we niet wisten dat er ook een kortere weg naar de ingang van het pad was. Dit jaar kiezen we voor de korte aanlooproute van 1,5 kilometer. De spanning stijgt terwijl we langs het water lopen. Na een kleine twintig minuten komen we bezweet aan bij de ingang. Bij 32 graden wandelen met de zon vol op je gezicht, is toch wat zwaarder dan een blokje om in Nederland met de hond. De volgende keer ga ik zeker niet om 16:30 uur. Just to please myself!

De aanlooproute geeft een mooi uitzicht over de kloof, maar het zicht vanaf El Caminito del Rey blaast je haast omver. Bij de ingang krijg ik een helm en de informatie om goed op de paden te blijven. En daar ga ik dan! Na een paar meter hoor je mij al ‘wow’ zeggen, want zoiets moois heb ik nog nooit gezien. In de kloof zorgen bruin gesteente, groene planten en blauw water voor een mooi kleurenpallet. Als ik naar beneden kijk, denk ik eerder ‘omg’ dan ‘oeh’, maar dat hoort nou eenmaal bij dit avontuur. Je loopt namelijk niet elke dag op een honderd meter hoog pad door de mooiste kloof van Andalusië. 

Het pad bestaat afwisselend uit houten planken boven water en onverharde stukken natuur. Tussendoor pauzeren we op een bankje – niet de eerste keer – om een halve liter water achterover te gieten. Want warm, dat is het zeker! Als we verder wandelen, trekken de informatieborden mijn aandacht niet, omdat ik zo overdonderd ben door het uitzicht. De glazen ondergrond komt dus als een complete verrassing. Of ik naar beneden kijk? NEE! Of ik een foto laat maken waarop ik op de glasplaat sta? DUH! En dan zie ik de brug van El Caminito del Rey die wel miljoenen keren op Instagram te vinden is. 

De adrenaline raast door mijn lijf. De wind wiegt de loopbrug op en neer. Daar sta ik dan op honderd meter hoogte, op de brug die een mooie afsluiting van dit pad lijkt te zijn. Lijkt te zijn, want het is niet de afsluiting. Tot mijn verbazing moeten we nog een paar kilometer lopen naar de bus die ons terugbrengt naar de parkeerplaats. Geloof mij, als je deze kilometers niet berekend hebt, ervaar je deze laatste minuten als slopend. Gelukkig doen alle foto’s van het avontuur je dit snel vergeten, en blijft dé brug je toch het meeste bij. Oh, wat hou ik van avontuur!

Tips

- Neem echt voldoende eten en liters drinken mee, want je kan onderweg niets kopen. 

- Trek fatsoenlijke schoenen aan, waarmee je 7,7 kilometer (+ de aanlooproute) door kan stappen. 

- Reken op 2,5 tot 3 uur om het hele pad rustig te kunnen lopen. 

- Kies een vroeg tijdstip uit om de warmte te omzeilen. Het pad is in de zomer open tussen 10:00 en 17:00. 

- Reserveer je kaartjes op tijd online.

- De bus aan het einde van het pad hoef je niet te reserveren en kost ongeveer €1,50 euro per persoon.

- Last but not least: vergeet zeker je camera niet mee te nemen én goed vast te houden. Het zal je maar gebeuren dat je camera naar beneden valt. Huilen! 

 

Dit artikel gaat over:

Voor het laatst bijgewerkt op: 22.10.2020