Mdina: de zandkleurige oude hoofdstad van Malta

Daar sta ik dan. We hebben de drukke hoofdstad Valletta ingeruild voor een rustige stad die tot het jaar 1530 de hoofdstad was Malta: Mdina. Het voelt alsof we net een reis in de tijd hebben gemaakt. De stilte, de zandkleurige muren en de imperfecte - hier en daar scheve - stenen op de grond. Toch voelt het voor mij perfect.

Mdina: de zandkleurige oude hoofdstad van Malta  by Ellen van der Aa

Ellen van der Aa

Fotograaf:Ellen van der Aa

Stille wateren hebben diepe gronden. Wat op het eerste gezicht een rustige stad lijkt (ook niet zo gek met 243 inwoners), blijkt een toch wel héle rumoerige geschiedenis te hebben. Het middeleeuwse burchtstadje vindt zijn oorsprong in het jaar 700 voor Christus. Mdina was het thuis van vele volkeren. De Feniciërs, Romeinen, Arabieren, Noormannen en Spanjaarden hebben de stad allemaal van binnen en buiten gezien. Ik mag mezelf gelukkig prijzen dat ik me bij hen aan kan sluiten. Deze stad maakt mij zelfs stil. Het gevoel is haast onbeschrijfelijk. Het is heerlijk om uit het heden te ontsnappen en terug te gaan in de tijd.

Uitzicht op stadje Mdina op Malta

‘It is all about the strategy’

Als we de bus uitstappen, leidt onze gids Audrey van Visit Malta ons naar de ingang van de Mdina. We betreden de ommuurde stad door de in 1724 Barokke gebouwde Vilhena poort. Hoewel ik totaal geen Game of Thrones-kenner ben, slaak ik toch een ‘aah’ uit als Audrey vertelt dat we door dé poort uit de serie lopen. 

De ingang van de Mdina

We komen uit op het Publius Square waar Audrey ons meer vertelt over de strategische ligging van de stad. “Zoals jullie op de weg hiernaartoe hebben gezien, ligt de stad op een hoogte van 225 meter. Dit zorgde ervoor dat de ridders vanaf hier een groot deel van de stad konden zien. Daardoor was ze goed te verdedigen, maar ook goed te beschermen. Net als de vestingmuren om de Mdina heen.” Ze hebben zelfs de straatjes smal en kronkelend gemaakt, zodat de bewoners beschutting hadden tegen het zonlicht en vijanden. Leuk weetje: het is in de straatjes onmogelijk om verder te kijken dan een pijlschot. “It is all about the strategy, The knights of Malta were very smart’”, glimlacht Audrey. 

Een collage: smalle straatjes in Mdina

Wirwar van straatjes

We vervolgen onze weg via de hoofdstraat Villegaignon Street. De ligging en de schaduw zorgen ervoor dat de haartjes op mijn armen omhoog gaan staan. Het voelt prettig om even in de schaduw te lopen en het warme klimaat van Malta te ontwijken. We komen uit bij het grootste plein van Mdina, het plein van St. Paul, waar de Kathedraal van St. Pauls pronkt. Deze oorspronkelijke Normandische kerk uit de dertiende eeuw werd in de zeventiende eeuw getroffen door een aardbeving. De herbouw in barokstijl heeft ervoor gezorgd dat de St. Pauls Kathedraal het architecturale hart van de stad is. 

Uitzicht op de Kathedraal van St. Pauls

Schuin tegenover de St. Pauls kathedraal torent de Karmelietenkerk boven de stadsmuren uit. De architectuurkenners onder ons herkennen meteen een barokke stijl. Er is een mix van architectuur te vinden in de Mdina: van middeleeuws tot barok en Normandisch. De lieflijke, kleurrijke deuren en ramen geven de plaveide straatjes een tijdloze schoonheid.

Een collage: de Karmelietenkerk steeds boven de stadsmuren uit

De wirwar van smalle straatjes zijn een bezienswaardigheid op zich. Sommige straatjes zijn zo smal dat er geen auto door past. Over auto’s gesproken: de Mdina is autovrij, op de auto’s van de bewoners na. Hier wonen enkel adellijke families. De prijzen van de huizen lopen op tot maar liefst vijfmiljoen. Ik zeg tegen mijn reisgenoten dat ik me wel zie verdwalen in de Mdina. Audrey vertelt dat het bijna onmogelijk is. De stad is namelijk maar negentig ha (lees: 138 voetbalvelden) groot. Slenteren door het openluchtmuseum brengt ons naar bezienswaardigheden als het Casa Gourgion gebouw en het Xara Palace hotel. Op de pleintjes staan de zogenaamde karrozzini-toeristen op te wachten voor een ritje met paard en koets. Voor een fantastisch uitzicht moet je bij het Bastion Square zijn.

Wachten op een ritje met paard en koets in Mdina

Uitzicht op Bastion Square

Arabische invloeden

De naam Mdina is een erfenis van de Arabische bezetters. Toch bleef de naam voortbestaan nadat de Arabieren door de Rooms Katholieken van het eiland werden verjaagd in het jaar 1250. De naam van deze stad is het enige Arabische op Malta. Zo zijn Arabische klanken terug te vinden in de namen van steden, dorpjes en zie je het in de bouwstijl. Ik vertel Audrey dat het mij opvalt dat de Maltesers erg trots zijn op hun land. Dat merk je aan hun manier van praten. Ik vraag haar of de inwoners ook trots zijn op het feit dat hun voorstanders Arabieren waren en dat zij geswitcht zijn van de Islam naar het Rooms Katholieke geloof. “Proud, proud? It is history. You can not change it.’’ vertelt Audrey, voordat we weer in de bus stappen, terug naar de bewoonde wereld. 

Stadsbeeld in Mdina op Malta

Noot: Aangezien ik de stad bezocht in een tijd dat er nog COVID-19 in de wereld was, en het reisadvies van Malta net op geel was gesprongen, was het wat rustiger dan anders. Mdina is een échte toeristische trekpleister. Een aanrader is om vroeg in de ochtend of in de namiddag te komen. 

Dit artikel gaat over:

Voor het laatst bijgewerkt op: 22.10.2020