Een stukje paradijs op twee uur vliegen van Nederland

IJskoud water stroomt recht uit de berg. Met niets anders om mij heen dan het geluid van de waterval en het zonnetje wat het water helder blauw kleurt, spring ik in het water van het privé stukje paradijs. Een stukje paradijs niet ver van Nederland.

Fotograaf:Lisa den Boer

Hiken naar Sant Aniol de Aguja

Eerder schreef ik al over een mooie wandelroute in Catalonië, de route die je naar de top van de berg Cabrera met uitzicht over de uitgestrekte vallei brengt. Deze keer trek ik erop uit om dieper de natuur in te gaan, op zoek naar een wat meer afgelegen waterval. 

99ddcea5-ef0e-4b6e-b045-775b9bf5e175.jpeg

Op ongeveer vijftig minuten rijden van Girona vind je Sardenes. In dit kleine plaatsje ligt de start van de route naar Sant Aniol de Aguja. Het begint rustig en ik beweeg me over een goudbruin pad, dat prachtig afsteekt tegen de groene omgeving. Hoge muren van steen torenen langs mij omhoog, terwijl het pad steeds steiler wordt. Na ongeveer een half uur lopen, zie ik het eerste water. Het sijpelt voorzichtig voorbij terwijl ik over een aantal stenen oversteek. Ook zie ik een ruïne, een huis. Wonderlijk hoe diep in de natuur de mens is doorgedrongen. Fantasieën over hoe het leven hier zou zijn geweest dwarrelen door mijn hoofd. 

3669b900-2113-43da-bcc4-c39fa494f0e9.jpeg

99e486a0-cba3-4f40-861d-7e61d9ac0699.jpeg

Groen, groener, blauw

Langzaam maar zeker wordt de rivier voller. Ik klauter over een stenen pad, dat deels bewerkt is door mensen. De grond is deels omgespit door knobbelzwijnen. Ze hebben zo hard hun best gedaan dat er geen een stukje grond onaangetast is gebleven. Ik hoor niets anders dan mijn eigen voetstappen, voel een frisse wind en tussen de bomen door straalt het zonnetje op mijn gezicht. Het water kleurt tijdens de tocht van diepgroen, naar lichtgroen en uiteindelijk stroomt helderblauw water voorbij.

7f76c0a4-fd43-4a61-8233-206f10ab56c0.jpeg

667f0038-5c23-454d-b876-842382984e8a.jpeg

Herstel van het gelijknamige klooster Sant Aniol

Na ongeveer een uur lopen, doemt er een hele rij met zakken vol grind op. Het klooster verderop wordt herstelt door een aantal vrijwilligers. Zij verzoeken wandelaars een zak vol grind naar boven te dragen. Ik pak een zak op en vervolg mijn weg.

d1f96864-a80b-44b8-a047-c9e46222c127.jpeg

De hoge stenen muren van de omringende berg hebben plaatsgemaakt voor muren van bomen, vol groen. Het pad is inmiddels enkel nog grond en los liggende stenen, het verharde pad heb ik achter mij gelaten. Het voelt als de laatste loodjes. De wegwijzer – een paar stappen verder – bevestigt mijn gevoel. Ik loop een hoek om en het klooster is direct in zicht. Ik zie dat meer mensen met een zak hebben gesjouwd en ik plant de mijne bij de rest. Mijn oog valt op ‘Font de St. Aniol’. Yes, vers drinkwater uit de mini fontein. Even bijkomen. 

Het klooster stamt uit 859 en is inmiddels al meerdere malen gerenoveerd. Waar lang geleden pelgrims vooral naar Sant Aniol kwamen, was het daarna voor lange tijd populair onder wandelaars. Je kon hier vrij verblijven en gebruikmaken van de voorzieningen in ruil voor iets wat jij bij je had. Het idee van de vrijwilligers is om na de verbouwing weer te openen voor wandelaars. Een nachtje in dit afgelegen stuk natuur verblijven lijkt mij heerlijk. 

59167741-e868-4590-888b-40b841131728.jpeg

Alleen met de waterval

Hoewel de weg naar het klooster al voelt als van de wereld zijn, moet het mooiste nog komen. Na een korte pauze vervolg ik mijn weg, voor nu echt het laatste stuk: het stukje omhoog naar de waterval. Ik kijk mijn ogen uit. Helderblauw water steekt af tegen de rotsen, die op hun beurt weer omringd worden door donker groene bossen en bomen. Ik hoor niets anders dan stromend water. Het water valt zo hard neer dat het een frisse wind veroorzaakt die mij stevig tegemoet komt. Na de tocht van bijna twee en half uur, heb ik wel een verfrissende duik verdiend. Tijd om in het ijskoude water te springen om even een te worden met dit mooie stukje natuur.

cdec790c-ebe9-437a-b1fd-1396e379037c.jpeg

Praktische tips

1. Je hebt een auto nodig om bij de het begin van de route te komen.

2. Gemiddeld duurt deze route 2,5 uur heen en 2,5 uur terug: Ontbijt stevig voor je vertrekt en neem snacks mee voor onderweg.

3. Het water bij het klooster kan je direct drinken. Je kunt dus je fles water hier vullen.

4. De route naar de waterval is heel duidelijk aangegeven, het enige wat je hoeft te doen is het juiste kleurtje volgen. Deze kleurcode lees je af op de eerste paar borden die je tegenkomt.

5. De trip naar Sant Aniol is een dagtripje. Verblijf je in Girona en wil je meer natuur zien? Wandel dan route een naar de berg Cabrera. Zin in een relaxt dagje struinen door een authentiek, middeleeuws dorpje? Bezoek Besalú! 

Dit artikel gaat over:

Voor het laatst bijgewerkt op: 02.10.2020