Ho Chi Minh

Ho Chi Minh, 08/05/2017

De afgelopen drie dagen hebben we gespendeerd in en om Ho Chi Minh, met 8.5 miljoen inwoners de grootste stad van Vietnam. Een grote chaos is ongeveer de beste beschrijving die er voor de stad is. De mensen zijn er overigens ontzettend vriendelijk, ze helpen je graag en willen je van van alles voorzien. Het meest gebruikte vervoersmiddel hier is een scooter omdat dit simpelweg het beste te betalen is voor de meeste Vietnamezen. In de spits ziet het er zwart van. Ze komen werkelijk van alle kanten, best even wennen.

Donderdag hebben we het vooral heel rustig aan gedaan: een heerlijk lange nacht geslapen en vervolgens rustig opgestaan om ontbijt te zoeken. In de middag hebben we ons gewaagd aan het drukke verkeer om bij het War Remnants Museum te kunnen komen, en al was het verkeer even wennen, het ging ons best goed af. Na een paar keer oversteken werd ons motto: "gewoon lopen".
Het War Remnants Museum ging over de Vietnam-oorlog (die ze hier overigens de American-war noemen). Er hingen foto's verzameld door twee mensen die gemaakt waren door journalisten en

fotografen uit alle omringende landen en Vietnam. Prachtige maar ook echt gruwelijke foto's. Wat heeft zich daar een hoop ellende afgespeeld. Maar ook nu nog is de invloed van de oorlog zichtbaar: Agent Orange (het zeer chemische middel dat de Amerikanen verspreidden per bom om soldaten uit te roeien) blijkt zijn sporen na te laten tot in de 3e generatie. Zelfs mensen die niet eens wisten dat ze besmet waren kregen opeens een kindje die allerlei afwijkingen had, wat vervolgens een gevolg van de agent orange bleek te zijn.

Voor vrijdag hadden we een trip naar de Cu Chi tunnels geboekt, met een stop bij een tempel. Helaas was het een beetje teleurstellend, we weten in elk geval weer waarom we dus niet met een groepsreis gingen. Het begon er al mee dat we in de verkeerde bus zaten ("You two wrong bus, many problems now because of you") Aiai, wat ging er mis? Blijkbaar had de man gezegd: "half day trip, follow me". Wisten wij veel.. We hadden alleen "follow me" verstaan en uiteraard checkte hij pas of iedereen in de juiste bus zat toen we al onderweg waren. Gezien het verkeer hier is het dan natuurlijk niet erg makkelijk om even te wisselen van bus. Uiteindelijk kwam dat allemaal wel goed en bleken de 'many problems' toch niet zo moeilijk.

De tempel was prachtig: heel veel kleuren in en om de tempel. Er was een middaggebed aan de gang waar we mochten kijken, bijzonder om te zien. Van de tunnels is tegenwoordig slechts een toeristische attractie overgebleven: veel uitgeladen bussen en een rondje lopen door het bos met wat uitgestalde tanks en 'traps' die de Vietcong voor de Amerikanen hadden ontworpen. We hebben wel door de originele tunnen heen mogen kruipen. Ja, echt: kruipen. De meest hoge tunnel was slechts 1.20 meter hoog, velen zelfs nog kleiner. Na 40 meter was ik blij dat ik weer naar boven kon, ongelofelijk hoe mensen hierin jaren hebben kunnen verblijven: benauwd, klein, donker en met veel mensen blijft er maar weinig zuurstof over.

Vandaag was het ontzettend regenachtig en hebben we lekker uitgeslapen en ons plan voor de komende dagen gemaakt: na wat dubben hebben we besloten morgen een bus te nemen naar Ben Tre, een dorp in de Mekong Delta. We hopen er de schoonheid van de natuur, rust en frisse lucht te vinden.
Daarnaast hebben we het ware North-Face walhalla gevonden en een jas gescoord voor nog geen 20 euro. Ook hebben we een rondje

gelopen om het Reunification Palace , een groot gebouw met een nog veel grotere tuin waar het einde van de oorlog werd ingeluid. Vroeger was het het presidentiële paleis van Zuid-Vietnam, tegenwoordig doet het dienst als museum.

Uiteraard hebben we ook nog wat extra verkeersregels leren kennen nu we zelf hebben gelopen in deze chaos:
- De stoep is ook een parkeerplaats voor scooters.
- "Gewoon lopen" is maar het beste wat je kunt doen.
- Hoe groter je vervoersmiddel, hoe meer voorrang je kunt nemen.
- Als je voetgangers-oversteeklicht halverwege je oversteeksessie op rood springt kun je beter rennen voor je leven: de auto's en scooters krijgen direct groen en gaan dus ook direct rijden.

Reactions


Making your own travel diary has never been so much fun!

Tell your story

Add stories to your digital diary and determine for each chapter if you want share it or not. Public chapters are converted to a blog that you can share with family and friends.

Add photos

Complete your diary by adding photos to the stories in diffent layouts. Large pictures or small pictures, portrait pictures or landscape pictures. It’s up to you!

Map your travel routes

In addition to photos, you can also add maps to your diary. Drag pins on the map to indicate your location or map your entire travel route.