Tourists in Sydney 2.0

Sydney, 12/22/2017

En opeens ben ik niet meer in m’n eentje! Op maandagochtend om 6.30 stond ik braaf op het vliegveld te wachten om pap en mam te verwelkomen in het zonnige Sydney. Na een uur zenuwachtig op zo’n beetje alle schermen gekeken te hebben (vertraging, natuurlijk) kwamen ze dan eindelijk door de deuren lopen: na vijf maanden waren ze daar nu! Waar 30 graden voor mij ondertussen al een hele normale temperatuur is, was het voor hen toch even lastig acclimatiseren. Maar ach, klagen mag je niet als je net uit ons koude kikkerlandje komt en in het prachtige Australië bent geland!

Na een vlucht van 30 uur waren ze aardig gesloopt, maar helaas zat uitrusten er niet in met mijn strakke schema (en het feit dat we ons appartement nog niet in konden, anders had ik ze die douche wel even gegund hoor). Ik had een flinke lijst gemaakt met dingen die we in vier dagen tijd zouden gaan zien en doen, en om de jetlag te boven te komen, konden we daar maar beter snel mee beginnen. We begonnen met een rondje door Newtown, de wijk waar ons appartement ligt, waar heel veel barretjes en restaurants zijn, en waar ik vlakbij gewoond heb. Vanuit daar gingen we door naar Queen Mary Building: mijn stekkie van de afgelopen vijf maanden. Heel gek om ze daar binnen te loodsen en te laten zien waar ik heb uitgehangen in deze periode. Om daarna door te gaan naar mijn uni! Gelukkig waren pap en mam net zo onder de indruk van de prachtige campus als ik, en wilden ook zij flink wat foto’s maken voor het gigantische gebouw (wat overigens ook voor de rest van de dagen het geval bleek te zijn – pap heeft zijn liefde voor fotograferen weer herontdekt en in vier dagen tijd hebben we dan ook een fotootje of 700 gemaakt). Vanuit de campus liepen we mijn route richting het centrum en gingen we naar Darling Harbour, bezochten we de Fish Market en struinden we nog wat door de stad, voordat het toch écht tijd werd voor die douche en onze eerste echte Sydney-maaltijd. Een hectische eerste dag die voorbij vloog!

Ook de dag erna was weer helemaal uitgestippeld door de reisplanner in mij. Het zonnetje scheen en het was weer aardig warm terwijl we naar Circular Quay gingen en pap en mam voor het eerst de Harbour Bridge en het Opera House met eigen ogen mochten aanschouwen! We maakten flink wat kiekjes en liepen rond deze toeristen trekpleister die nu voor mij toch écht een beetje als thuis aanvoelt, zelfs al is dat eigenlijk al niet meer het geval. ’s Middags namen we de ferry naar Watson’s Bay, waar we nog even van het zonnetje genoten, we de coastal walk richting de vuurtoren deden en waar we de middag afsloten met een wijntje of twee bij de strandtent met uitzicht over Sydney’s skyline. Later die avond liepen we nog over de Harbour Bridge, maar met zo’n 30 kilometer in de benen in twee dagen tijd en de jetlag die bij paps en mams nog af en toe even opdook, besloten we op tijd onze bedden in te kruipen.

Toen was het alweer woensdag! We hadden ondertussen al een heleboel activiteiten van mijn lijstje af kunnen strepen, en vandaag zou dan ook wat minder druk worden. Dat mocht ook wel, want met de 37 graden van die dag was het behoorlijk vermoeiend om door de stad te sjokken. Dus namen we de bus naar Coogee, van waaruit we de coastal walk naar Bondi deden! Voor mij ondertussen alweer de derde keer, maar de uitzichten zijn nog steeds even adembenemend. Sydney’s kustlijn is en blijft mijn favoriet, en dat wil heel wat zeggen na al die stranden die ik in de afgelopen paar maanden heb gezien. De flinke rotspartijen en het witte zand in combinatie met het helderblauwe water zorgen nog altijd voor een geweldige combinatie. De temperatuur en de zon daarbij opgeteld maakten het helaas nét iets minder ontspannend, en de steile weggetjes omhoog en omlaag zorgden er dan ook voor dat we behoorlijk dorstig waren en maar al te graag gebruik maakten van alle kraantjes langs de route. Aardig uitgeput en een beetje oververhit kwamen we in Bondi aan en onder het genot van een typische healthy Bondi-lunch nam ik afscheid van het strand waar ik zo vaak zo graag te vinden was. Dit was waarschijnlijk toch echt de laatste keer! De rest van de dag deden we het rustig aan en ’s avonds gingen we uit eten in Surry Hills, bij een Italiaan die het BYO-principe hanteerde: Bring Your Own wine is hier geen probleem, en dat kwam goed uit! In Hunter Valley had ik namelijk als ‘kerstcadeautje’ een heerlijke fles wijn gekocht die we hier soldaat maakten onder het genot van de Italiaanse creaties op onze borden.

Donderdag was alweer onze laatste dag in Sydney, en onze planning was een heel stuk minder druk dan in het begin. Ook het weer was iets minder, maar dat was niet echt een probleem. ‘Minder’ is hier namelijk 26 graden, wat ondertussen zelfs al wat fris aan begon te voelen na al die zon van de afgelopen dagen (of maanden, in mijn geval). Dus besloten we onze ochtend binnen te besteden, in Sydney Tower. Dit is het hoogste gebouw van Sydney van zo’n 250 meter hoog, waar we een uitzicht van 360 graden over de hele stad hadden. Ik was hier zelf nog niet geweest en vond het dan ook erg leuk om vanuit de lucht alle bekende plekjes te zien liggen waar ik zo vaak mijn tijd heb doorgebracht. Maar dat niet alleen, Santa was namelijk ook aanwezig! Dat rondlopen in zomerjurkjes en op slippers zorgt nou niet bepaald voor een Kerst-feeling, maar daar denken de Aussies hier anders over. Er wordt flink wat af geshopt, alle straten, winkels en palmbomen zijn flink versierd en de Kerstman met zijn elfen (en af en toe een zonnebril) kom je regelmatig tegen. En zo ook in de Sydney Tower, tot mams grote verschrikking. Pap en ik vonden het daarentegen wel leuk en wilden maar al te graag even bij Santa op schoot komen. Santa op zijn beurt vond het dan weer erg grappig dat moeders zich zo schaamde, en besloot nog even achter haar aan te rennen voor een extra fotootje. Mam was dan ook maar al te blij toen we de toren uit konden en keek de rest van de dag niet meer op of om wanneer we kerstmannen zagen. ’s Middags gingen we naar The Grounds of Alexandria, wat ik ondertussen had omgedoopt tot één van mijn favoriete plekjes in town. Deze keer was het echter heel anders: ook hier hing een kerstsfeertje en de Sydneysiders die hun hele leven lang waarschijnlijk nog nooit sneeuw hebben gezien, gaan maar al te graag met nepsneeuw in de weer. De Grounds, dat normaal zo veel kleur heeft, was nu versierd met glitters, sneeuw en sneeuwpoppen hier en daar. Afgewisseld met zomerse bloemen die volop in bloei stonden, dat dan weer wel.

’s Avonds gingen we voor onze laatste avond nog even naar Circular Quay om afscheid te nemen van dit plaatje. Hier had ik met Frida afgesproken, en onder het genot van een ijsje liepen we nog één keer langs de plekjes waar we zo vaak samen geweest waren. Later, samen met pap en mam, deden we een drankje bij een rooftop-bar, waarna het toch echt tijd werd om gedag te zeggen! Gelukkig wisten we allebei goed dat dit geen afscheid voor altijd was, en dat we elkaar (hopelijk) snel weer zullen zien, ofwel in Nederland, of in Denemarken. Ook voor pap en mam was dit de laatste avond in Sydney, die afgesloten werd met het inpakken van onze koffers en het zetten van een vroege wekker vanwege onze vlucht de volgende ochtend.

Nu zitten we in het vliegtuig naar Cairns, waar we straks onze camper gaan oppikken en van waaruit we onze weg langs de eastcoast naar beneden maken. En waar we Kim weer bijna zien! Kim en ik hebben elkaar ondertussen alweer 7 maanden geleden voor het laatst gezien, en het wordt dan ook écht wel tijd. En wat is nou een beter vooruitzicht voor zo’n mini-reünie dan twee weken lang rondreizen en van het zonnetje genieten? Het zal een vreemde Kerst worden dit jaar, maar met een beetje geluk kunnen we wat kerstmutsjes en -versieringen op de kop tikken om toch een beetje in de feeststemming te komen. Zo niet – ook geen probleem. Dat reizen wordt hoe dan ook een feestje!

Reactions

Australië

16/07/2017 - 07/01/2018

Booking.com

Blog

Follow Travel Diaries

Travel Diaries op Facebook Travel Diaries op Twitter Travel Diaries op Pinterest Travel Diaries op Instagram

Making your own travel diary has never been so much fun!

Tell your story

Add stories to your digital diary and determine for each chapter if you want share it or not. Public chapters are converted to a blog that you can share with family and friends.

Add photos

Complete your diary by adding photos to the stories in diffent layouts. Large pictures or small pictures, portrait pictures or landscape pictures. It’s up to you!

Map your travel routes

In addition to photos, you can also add maps to your diary. Drag pins on the map to indicate your location or map your entire travel route.